dag 9 - strand, shoppen en schichten

Morgen slapen we echt uit. Echt! Tenminste, dat gaan we proberen. In ieder geval hebben we (nog) geen plannen.

Vandaag hadden we die wel. Na het missen van een plons in de bron bij Wekiwa wilden we vandaag toch wel even plonzen. In de Golf van Mexico dan. Bij Fort De Soto Beach. René moet ook nog wat kilometers maken en dat kan hier mooi. Ik pas vandaag even. Vooral gezien de hoge temperaturen. Bovendien ga ik in oktober "maar" een halve marathon, dus ik hoef me nog niet zo ongerust te maken over het gebrek aan kilometers. René gaat voor de hele, dat is een different cookie.

Om 7.00 uur zitten we met ontbijt in bed voor de buis. Het schijnt weer een mooie dag te worden. Uiteraard wel met kans op "afternoon T-storms". De ochtend ziet er in ieder geval nog buienvrij uit. We koersen weer west. Dit keer houden we bij Tampa links, dus zuidelijk aan. Via een van de enorm lange bruggen rijden we langs St. Petersburg. Wat een tof gevoel geeft dat toch, blauwe luchten, omringd door water, prachtige huizen gelegen aan datzelfde water. Dit is echt vakantie!

spierwit zand

Fort De Soto State Park bereiken we na door prachtig aangelegen wijken te zijn gereden. Alles is hier top onderhouden. Nergens vuil op straat. Het gras kort gemaaid en nergens dor. We betalen $5 voor het parkeren en zoeken een plekje op de enorme parkeerplaats bij North Beach. Op dit tijdstip, net na 10.30 uur) is het nog redelijk rustig. Op het spierwitte strand spreiden we onze handdoeken onder een van de bomen. René maakt zich direct klaar voor zijn rondje hardlopen. Voorzien van twee flesjes sportdrank, een petje tegen de zon en goed ingesmeerd met zonnebrand gaat hij op pad voor zijn 15 kilometer duurloop. Ik maak het mezelf makkelijk op mijn handdoek. Ook goed ingesmeerd. Boekje erbij. Voor me zie ik pelikanen die als een soort kamikazepiloten het water induiken om hun maaltje te vangen. Af en toe een jetski die langs scheurt. Kinderstemmen. Kortom, het strandleven. Zo is het wel uit te houden. Helemaal omdat de zonnestralen af en toe tegen worden gehouden door dikke wolken. Als de bewolking verdwijnt, brandt de zon enorm. Een verkoelende duik zou dan wel lekker zijn. Heel anders dan afgelopen week op Honeymoon Beach liggen hier geen keien. Je loopt zo het water in. Het koele valt alleen nogal tegen. Het water is gewoon lauw.

Op naar 15 warme kilometers

Op naar 2 uurtjes zonnen

Ondanks de bewolking merk ik dat de delen van mijn lijf die normaal bedekt zijn door hardloopkleding ondanks de hoge factor zonnebrand al aardig beginnen te verkleuren. En dan bedoel ik niet dat mijn velletje al mooi bruin wordt....na ruim anderhalf uur is René terug. Gekookt! Hardlopen in deze temperaturen op het midden van de dag is...nou laten we zeggen...niet het slimst om te doen. Toch heeft hij de 15 kilometer volbracht. Snel een zakje chips om wat zout binnen te krijgen en dan een plons in het zoute water om het zoute zweet af te spoelen. Nou ja, in ieder geval om even bij te komen. Het zout spoelen we daarna af onder de douches die hier in de gebouwtjes op het terrein te vinden zijn. Om 14.00 uur zoeken we de koelte van de airco in de auto weer op. Uh....tenminste....dan moeten we deze wel even aanzetten...

Zowel de auto als wij zelf zijn inmiddels aan wat brandstof toe. We kunnen dit combineren bij een tankstation waar een Subway in zit. Na de auto te hebben volgegooid bestellen we een footlong broodje dat we delen en een enorme sloot cola light.

Volgende doel is Anna Maria Beach. Tenminste, dat was het. Met onze verbrande lijven, want ook René heeft heel wat zon gepakt tijdens zijn loopje, lijkt het niet verstandig om weer aan het strand te gaan liggen of erlangs te slenteren. Bovendien schijnt aan deze kant het "red tide alert" nog steeds van kracht te zijn. Als we over de Sunshine Skyway Bridge rijden zien we bovendien dat het recht voor ons, waar Anna Maria Beach ongeveer zou moeten liggen, onweert en regent. Meer excuses hebben we niet nodig om naar plan B te gaan. En dat is...(ik durf het bijna niet te zeggen...) shoppen! Bij de Ellenton Premium Outlet Stores. Omdat het ook hier is gaan regenen en bliksemen parkeren we de auto eerst voor een TJMaxx. Hier shoppen we tenminste droog. Als we na een tijdje (bepakt en bezakt - want...een paar Adidas, een paar All Stars voor mij...en nog wat kleding voor beiden) weer buiten komen zien we dat het enorm heeft geplensd. Door grote plassen rijden we naar de mall. En tja...als het dan weer begint te regenen zullen we toch in winkels moeten schuilen. En hoe onaardig is het dan om zonder aankopen zo'n winkel weer uit te gaan...kortom...we moesten wel wat kopen. Vooral bij de Adidas Outlet Store voelden we ons enorm verplicht...

Om op de terugweg goed wakker te kunnen blijven nemen we bij de Starbucks nog even een cafeïneshot. Overbodig trouwens...de lichtshow die we onderweg te zien krijgen is zo adembenemend dat het geen moeite kost de aandacht erbij te houden. Vooral René, die niet rijdt, geniet van de bliksemschichten die regelmatig als een soort netwerk de wolken verlichten. Een prachtgezicht!

Rechtstreeks naar huis rijden doen we nog niet. Na zo'n heerlijke dag hebben we wel zin in een wijntje. Dat moeten we eerst nog even scoren. We maken een stop bij de Walmart op de 535, maar zo te zien is daar op dit moment heel de omgeving aan het shoppen. De rijen bij de kassa's zijn enorm. Van de week las ik als reactie van Sonja dat de Publix aan de 535 een mooie winkel moet zijn. We verlaten dan ook de Walmart, rijden naar de overkant...en...wat een rust! Inderdaad een heel mooi filiaal. Met precies de wijn die we zoeken, Barefoot. In enorme flessen trouwens.

Eenmaal thuis ploffen we op de bank. Met een glaasje wijn. En morgen...dan gaan we uitslapen. Denk ik.