dag 2 - een relaxte start

Jetlag is a bi....uh...laten we het zo zeggen, ik voel een jetlag altijd behoorlijk. Gisteren ondanks het late slapen en de lange reis was het toch een rommelig eerste nachtje. Voor mij dan. René sliep als een roos. Om 2.30 uur was ik al klaarwakker na net 3 uurtjes slaap. Uit alle macht proberen toch nog wat extra uurtjes te pakken. En dat lukte uiteindelijk tot 5.30 uur. Op dat moment nog geen probleem, hoor. Lekker beetje appen en berichtjes lezen. Om 7.00 uur vond René het ook wel genoeg (geen idee of klappende keukenkastdeurtjes die wel erg hard dicht gingen toen ik thee zette daar iets mee van doen hadden....). Koppie thee op bed met het zondagse ochtendprogramma op televisie. De weermeneer kondigde trouwens een nat dagje aan. Na een droog en kalm ochtendje zou vanmiddag weleens een noodweer los kunnen barsten. Nou ja, eerst maar genieten van dat ochtendje...

We zijn trouwens helemaal geland. Laat ik het zo zeggen...je weet dat je in Florida bent als:
* je die speciale geur van water ruikt als je doucht
* je 24 uur per dag boodschappen kunt doen
* je een sprong nodig hebt (of een ladder) om in je bed te komen
* je Morgan and Morgan (for the people) op televisie langs ziet komen (en terwijl ik dit tik komt een van de Morgan's op televisie langs...)
* je bril (die van René dan in dit geval) beslaat als je naar buiten loopt
* je grassprieten ziet die nodig op dieet moeten...vergeleken met ons gras is het hier enorm dik
* en....nou ja...dat dus allemaal...

de porch van Cracker Barrel

Citrus State

Om 8.30 uur rijden we naar de 192. Zo tof om hier weer te rijden! Langs Merlin...en de grote sinaasappel. Daartegenover parkeren we de auto. Hier zit namelijk een Cracker Barrel. De perfectie locatie voor ons eerste Amerikaanse ontbijtje. Hoewel...dat "je" kan daar wel vanaf. René gaat voor een behoorlijk vlezig ontbijtje. Ik kies een wat gevarieerder in de vorm van Grandma's Sampler (waarvan een groot deel van het vlees ook nog naar mijn overbuurman gaat). Met dit bodempje kunnen we wel een tijdje voort. Bij het afrekenen scoor ik direct mijn eerste souvenirs. Ze verkopen hier shoppings bags met het Cracker Barrel logo. Altijd leuk om daar thuis de Deen-boodschappen in te doen om het Florida-gevoel nog even vast te houden.

We besluiten er vandaag een rustig dagje van te maken. Wel gaan we nog even shoppen. Bij de Premium Outlets op Vineland. Het is nog rustig als we hier rond 10.00 uur parkeren. Plek zat. In de winkels blijkt het al wat drukker te zijn. We lopen een rondje en gaan her en der wat winkels binnen. René slaagt meteen goed. Vooral in de sportzaken Adidas en Nike. Ook American Eagle wordt niet tasloos verlaten.

Shoppuh!

Rond een uur of 1 stappen we weer in. Inmiddels rijden auto's rondjes om een plek te bemachtigen. Zo rustig blijkt het dus niet te zijn. We rijden richting Celebration. Nog niet naar het plaatsje, maar naar de winkels aan de 192. Hier ligt namelijk een Coldstone. De perfecte oplossing voor onze iets rammelende magen en de warmte. Even zoeken op het bord welke we nemen. Van vorige keren hebben we gelukkig geleerd om voor de like-it (small) te gaan en niet het oog groter dan de maag te laten zijn. Mijn Coffee lovers only smaakt prima, maar zal geen blijvertje voor me worden. Een beetje jaloers kijk ik naar René. Zijn Cookie doughn't you want some zou best eens dat blijvertje kunnen zijn.

Nog even snel wat boodschappen doen bij de Publix, wat een prachtwinkel is dat toch vergeleken met de Wallmart. En dan is het tijd om even te crashen. Heerlijk om dan een fijne plek te hebben om dat te doen. We ploffen op de bank met een vers gezette koffie en caramel M&M's. Als we de televisie aanzetten komt net de scene van Jerry McGuire "you had me at hello" voorbij. Nou...dat is nog even lekker bijkomen, zeg...

Het plan is vanavond naar Disney Springs te gaan. Eerst nog even naar een Marshalls om wat te shoppen en nog wat boodschappen te doen bij de SuperTarget. Op weg hiernaartoe barst het noodweer los. Om het risico van verdrinken te vermijden blijven we maar even in de auto zitten tot de plens iets minder wordt. Ondertussen worden we fijn bijgelicht...wat een flitsen! De donder is af en toe vlak boven ons. Na ongeveer een kwartier waag ik me er toch maar aan...okay, het gaat ook iets minder hard. René zet me af zodat ik me vast in het shoppinggeweld kan gooien. Hij komt later.

Rond 19.30 uur rijden we weer over de 192 richting huis om de spullen even weg te ruimen en verder te gaan....echter, de ineenstorting is begonnen. Vooral ik kan mijn ogen nauwelijks open houden. Bovendien spettert het nog een beetje. We besluiten er niet meer uit te gaan. Ik zoek mijn bed al vroeg op.

En slaap....tot maar liefst 5.30 uur. Inmiddels is het 7.45. We hebben op bed ontbeten en gaan ons zo aan ons eerste hardlooprondje hier wagen. De rest van de dag wordt nog een rustig dagje...weer wat shoppen, misschien een duik...en dan toch wel naar Disney Springs. Overigens hebben we vandaag wel een belangrijk doel...de oplader van de laptop past niet in de adaptar stekker...we moeten dus op zoek naar een nieuwe stekker...of een andere lader.

Okay, we gotta run....bye for now!