Dag 8 - change of plans

Het was vannacht een beetje rumoerig aan het zwembad achter het huis. Veel gezelligheid, maar middenin de nacht is dat toch iets minder. Tenminste voor degenen, zoals wij, die op dat moment in bed liggen. Waarschijnlijk kwam het daardoor, want ik sliep zowaar tot de wekker afging om 7.00 uur. Ja, weer een wekker...want er zat weer een rondje hardlopen in de planning.

Snel even thee gezet, banaantje erbij als energie voor het lopen, berichtjes checken (zo leuk weer allemaal, thanks!) en televisie aan. Daar wil ik nog wel wat over kwijt. Over een week of 2 zijn hier verkiezingen. Campagne voeren gebeurt dus volop. Het ene na het andere filmpje komt langs. Kandidaten die zichzelf aanprijzen of de hemel in worden geprezen door familieleden. Grappig om te zien is dat in vrijwel elk filmpje wordt genoemd of de kandidaat pro of anti Trump is. Dit soort filmpjes zijn enigszins nog wel te begrijpen. Wat vrijwel direct daarna gebeurt is bizar. Een tegenstander van de kandidaat, vaak een concurrent, komt dan in beeld om te vertellen wat er allemaal niet deugt aan de opponent en dat hij of zij de boel bij elkaar heeft gelogen in zijn/haar promotiefilmpje. Het is elkaar echt gewoon regelrecht met de grond gelijk maken en echt niet op een zachtzinnige manier...

Dit keer lopen we vanuit het huis. We hebben een rondje van zo'n 5 kilometer uitgezocht. Zonder verkeerslichten (want daar sta je zomaar 5 minuten voor te wachten hier...). Eigenlijk wel een beetje sukkelig, want nu heb ik geen enkel excuus om even uit te puffen. Tjemig, want is het toch bloedjeheet. Zelfs redelijk vroeg op de dag.

Rond 8.30 uur zijn we terug op het honk. Even uitdampen, douchen, aankleden en weer op pad. Vandaag gaan we buiten de deur ontbijten. De IHOP wordt ons doel. Uit ervaring weet ik dat de ontbijtjes hier too much zijn voor een enkel persoon, voor mij in ieder geval. Vandaar dat ik meelift met René. Hij is niet zo'n pannenkoekenman, terwijl ik fan ben. René bestelt dus een omelette, ik pimp zijn pannenkoeken en we delen zijn bestelling. Iedereen tevreden.

Gotta love pancakes

Met flink gevulde buiken rijden we naar Wekiwa Springs. Het wordt weer een mooi dagje. We gaan een beetje rondspetteren in de bron. Op de I4 is vrijwel geen oponthoud. Wonderbaarlijk eigenlijk als we zien wat een enorme bouwput het rond de I4 in downtown Orlando is. Via Apopka rijden we naar Wekiwa. Nog een snelle stop bij een CVS voor wat insectenspray en dan draaien we Wekiwa Springs Road op. Ik verheug me al op een koele plons. Deste groter is de teleurstelling als we een bord zien staan dat het state park vol is. Ah...nee...tegen beter weten in rijden we de oprit op, maar hier wordt het bord bevestigd: too crowded, full. Grrr....(dat is in nette bewoordingen wat er door ons heen ging...) en nu? Het verderop gelegen Kelly Park zal inmiddels ook wel vol zijn. Verder naar het strand is ook weer zo'n mijl op zeven. Zwembadhangen bij de communitypool trekt ons niet echt.

Het kost even moeite de gedachten om te zetten. Maar ik weet een heel goede remedie om weer in de stemming te komen...shoppen... We zijn nu dichtbij de Altamonte Mall en die wilden we toch nog bezoeken later vandaag. Voor we de mall inlopen maken we eerst nog een stop bij een Marshalls. Geen vergeefse stop, want we komen flink beladen weer naar buiten. Dit keer was het mijn beurt om behoorlijk los te gaan.

De Altamonte Mall is behoorlijk groot. In tegenstelling tot de Florida Mall is het hier veel minder toeristisch. De teleurstelling van Wekiwa wordt al snel verdrongen. Bij FYE is er, naast dvd's en cd's, volop merchandise met betrekking tot films en filmkarakters te koop. Heerlijk om hier even rond te snuffelen, vooral bij het deel van Harry Potter en Game of Thrones...Jon Snow en Dobby (in een vinyl, miniatuur versie) mogen met ons mee naar huis.

Aan het gerommel dat uit onze buiken komt moet even wat worden gedaan voor we verder kunnen met shoppen. En wat is er een mooiere plek voor een boekenfanaat dan bij de Starbucks in een Barnes and Noble. Terwijl we ons tegoed doen aan een stuk carrot cake (van de Cheesecake Factory!) en een kaas/jalapeno gevulde pretzel verlekkeren we ons aan alle boeken. In geen enkele andere winkel dan deze is het zo moeilijk om niet overladen met tassen naar buiten te komen. Heel bescheiden houden we het bij 1 tasje (met slechts 3 boeken). Dat 1 tassenbeleid geldt ook voor American Eagle en Aeropostale. En, eerlijk is eerlijk, zelfs bij Abercrombie & Fitch komen we slechts met 1 tas naar buiten (maar dat is wel een grote...en hij puilt ook nog uit van de overhemden die René hier heeft ingeslagen).

Shoppingtherapie!

Wekiwa Springs is totaal vergeten als we even na 17.00 uur weer naar buiten lopen. Op naar huis! Hoewel...is dat wel slim op dit tijdstip? Uh nee dus! Sweet Tomatoes heeft een filiaal even verderop aan de 436. Dat lijkt ons wel wat. Even later staan we met een tray voor het saladebuffet. Van een aardige dame krijgen we een coupon in ons handen geduwd. Nou, dat is helemaal een mazzeltje. Hoewel...zo'n geluk is een buffetrestaurant niet. Na het bord salade zit je gewoon eigenlijk al vol. Maar...al die soorten soep staan daar toch niet voor niets. Een kommetje soep dan toch maar. En ach, die pasta ziet er ook best goed uit. En morgen gaan we een lange(re) afstand hardlopen, een extra bordje pasta kan geen kwaad, toch? Wat past goed bij pasta? Pizza! Daar dan ook nog maar een stukje van. Hebben we wel genoeg groen gegeten? Doe nog maar een beetje salade. Als afsluiting een toetje hoort natuurlijk ook. Die caramel butter blondies klinken en ruiken wel heel erg lekker. Die maar dus! Samen met een blueberry muffin. Voor zo'n glutenvrije kokosmuffin is ook nog wel ruimte. Toch? Burp!

Geen file, echt...geen file...op de terugweg over de I4 naar huis. Heerlijk zo'n dagje luieren in Wekiwa Springs....daar kom je echt van bij.

Score!