dag 1 - we're back!

Beetje duf en met prikogen, want we zijn al meer dan 24 uur op, maar nog niet naar bed willen want we moeten nog even landen. We zijn er! In een prachtig huis (foto's volgen uiteraard) en het grote genieten is al begonnen. Hoewel...dat genieten was niet de hele dag. Dat zal zo blijken.

Beginnen bij het begin. Vanochtend om 3.45 uur ging de wekker. Voor mij niet echt nodig, want ik heb echt waardeloos geslapen. Vakantiekriebels. Onze vlucht stond voor 9.15 uur gepland. Drie uur vooraf aanwezig zijn, een klein uurtje rijden en een beetje speling uiteraard, dus om even over half vijf Ol een dikke knuffel gegeven. Dat blijft voor mij toch wel een dingetje. Heerlijk hoor, om op vakantie te gaan, maar mijn kattenman achterlaten (met heel goede zorg overigens) dat vind ik toch wel lastig.

reismaatje Eeyore

Ruimschoots op tijd op P3 aangekomen om een plekje te zoeken, want het was toch echt wel even zoeken geblazen, voor de auto. Daarna onze dagelijkse portie beweging alvast gehad. Wat is die parkeerplaats groot!

En dan de fingers crossed en hopen dat het niet al te druk zal zijn bij het inchecken, de security check en de douane. Die gekruiste vingers werkten! Okay, we moesten steeds even wachten, maar nooit lang. Om 6.45 uur ploften we neer bij de MacDonals voor een ontbijtje. Heel toevallig kwam ik hier Karen nog tegen die naar Engeland vertrok.

Bij het uitprinten van mijn boardingpass had ik me afgevraagd wat die SSSS erop betekenden. Nou, dat hield een extra check in. En die vond plaats voor ik mocht boarden. Alles, koffers en ikzelf ook werden netjes afgestoft om daarna het doekje door een apparaat te halen om te checken of ik niets illegaals het vliegtuig in wil smokkelen.

We installeren ons op stoelen 34A en B. Fijn met zijn tweetjes. Niemand anders naast ons. En dan kan de lange zit naar Newark (New York) beginnen. Perfect op tijd verlaten we een regenachtig Nederland. De vlucht verloopt gladjes. Nauwelijks turbulentie. We vermaken ons met de films (andere overigens dan vooraf gepland). René kijkt Downsizing en Rampage (heerlijk spectaculair). Ik ga voor Love Simon (dikke aanrader) en the Death Cure (het laatste deel van de Mazerunner...mwah...serie compleet, check).

1ste Starbucks deze trip

Even voor half 12, lokale tijd, staan we op Newark. Ook hier geen lange wachtrij en zelfs (heel on-New-York's) een heel aardige douanebeamte. Hier kunnen we drie uurtjes rondlopen voor onze vlucht naar Orlando vertrekt (uhm uhm....denken we dan nog....). We genieten van de Manhattan skyline in de verte, scoren onze eerste Starbucks en beeldappen met het thuisfront. Op tijd boarden we. Als we zitten begint het te druppelen. De beroemde skyline verdwijnt in dikke wolken. We verlaten de gate....en staan stil. Lang. Motoren uit. Wat blijkt, er razen wat behoorlijk heftige stormen in het New York gebied. Vlieg verkeer is even niet toegestaan. Nou ja, even....bijna 2 uur later mogen we dan toch. Wel met de melding dat het vooral in het begin nogal onstuimig zal zijn. En daar hield het genieten waar ik het eerder over had voor mij vandaag wel een beetje op. Groen en geel zag ik. En wat miste ik de zakjes die vroeger standaard in de stoelzak voor je zaten. Op zo'n moment denk ik echt dat ik nooit meer wil vliegen. Wat een heftige turbulentie. Hoewel...René vond het wel meevallen. Okay, het ging aardig heen-en-weer, maar heftig...neuh. De hele reis heb ik met een later gekregen zakje in mijn hand gezeten. Gelukkig heb ik het niet te hoeven gebruiken...maar blegh!
Gelukkig viel de landing dan weer mee.

Ideaal dat we in Orlando niet meer door de douane hoefden. Snel de bagage oppikken die al op de band ronddraaide en op naar Alamo. Met onze skip-the-counter voucher konden we direct door naar de parkeergarage om....(spannend....) een zilvergrijze Nissan Rogue uit de rij uit te kiezen. Mooi karretje hoor! En dat hij lekker rijdt heb ik al kunnen ervaren op weg naar het huis.

Daar waren we even voor 20.30 uur. Ook weer zo'n spannend moment. Hoe ziet onze plek waar we de komende bijna 3 weken doorbrengen eruit. Nou....we kunnen melden...het is een prachtig huis! De foto's volgen uiteraard nog.

Daarna nog even de bear necessities ingeslagen bij de Walmart...nog even crashen op de bank voor een televisie met een formaat waar René toch wel erg aan zou kunnen wennen...en dan nu...op naar bed. Met een poolstok overigens...want man...dat is toch hoog!

Meer foto's plak ik er morgen bij...mijn ogen vallen nu echt dicht! Niet zo heel gek...we zijn 26 uur in touw geweest. Ben benieuwd hoe laat morgenochtend de jetlag van zich laat horen.