dag 15 - @home

Nee, nog niet echt thuis thuis. Gelukkig nog niet. Maar vandaag hebben we meer tijd in ons vakantiehuis doorgebracht dan we tot nu toe hebben gedaan.

Vanochtend is het weer vroeg dag...tja, ik moet toch dat stuk cheesecake even verdienen...dus een rondje hardgelopen. Nou, ik had beter kunnen blijven liggen. Ik kan er echt niet over uit hoe bagger het lopen hier gaat. Ten eerste zit er totaal geen tempo in...en daarnaast kom ik gewoon ook niet ver. René heeft er ook last van, maar veel minder dan ik. Nog geen idee hoe ik straks mijn kilometers tijdens de Bridge to Bridge in Arnhem en later de Dam tot Dam vol ga kunnen maken. Dan moeten het er 16 worden. Tja...we zien wel dus.

Na het lopen maken we eindelijk eens gebruik van het zwembad hier in de wijk. Het ligt min of meer in onze achtertuin. Om 9.00 uur is het nog heerlijk rustig. Bovendien doet de zon al flink haar best, dus het is heerlijk vertoeven aan en in het water. Dat gaan we vast nog een keer doen de komende dagen (al zijn het er dus niet meer zoveel...maar...tsss...nog niet aan denken).

Ons zwembad

lekker even afkoelen

"thuis"

Dat we hier al een tijdje zijn bewijst de medewerker van de Krispy Kreme als hij bij het afrekenen meldt dat ik hem bekend voorkom... Het is overigens pas de tweede keer (maar nog niet de laatste...) dat we hier zijn om van die overheerlijke donuts te genieten, ik moet eerder deze week dus wel heel veel indruk hebben gemaakt :) We hebben overigens mazzel, want net als wij binnenkomen draait er weer een verse lading donuts over de band. Dit keer hele, dus zonder gat in het midden. Ze wachten nog op vulling. Wij kunnen er echter al 2 krijgen voor deze vulling erin gaat. Hmmm....ze zijn echt bizar lekker!

langs de International Drive

Nog een mall staat er op ons lijstje, de Premium Outlets aan de International Drive. Nu is zaterdag niet echt de meest geschikte dag om dit te doen. Alle andere plannen, bijvoorbeeld naar Wekiwa, vereisen een droog dagje en dat zit er voor ons niet meer in volgens de weermeneer van NBC. Nu willen we ook niet al te gek meer shoppen, want dat hebben we al behoorlijk gedaan. De koffers zijn zo'n beetje vol en de knip zo'n beetje leeg. We shoppen dus met beleid... Welk beleid dat trouwens is vragen we onszelf ook af als we aan het eind van de middag met tasjes met een jas van Colombia, 2 paar All Stars, een overhemd van Expres, een blouse van Aeropostale en een korte broek van Gap weer in de auto stappen.

Sinds de donuts hebben wij niets meer gegeten. Onze buiken rammelen er dan ook flink op los. Omdat we heel misschien vanavond nog even langs Disney Springs willen besluiten we bij Crossroads in Lake Buena Vista naar de Buffalo Wildwings te gaan (okay...er was wat misverstand waar we nu terecht kwamen, maar uiteindelijk is toch iedereen happy. Deze hoek van Lake Buena Vista wordt eerdaags overigens opgedoekt om plek te maken voor een uitbreiding van de I4.

Als je romantisch wilt dineren bij kaarslicht en sfeervolle muziek is Buffalo NIET, ik herhaal NIET, de place to be. Als je van sport houdt daarentegen zit je hier helemaal top. En dat zitten wij dus. Het eerste dat ik doe zodra we binnen zijn is de uitslagen van de vanavond gespeelde wedstrijden in de eredivisie checken. En...me happy...mijn cluppie is nog zonder puntverlies. Op de vele schermen in het restaurant kunnen we ook van voetbal genieten trouwens...en niet alleen van voetbal, ook wordt er baseball, tennis, volleybal, worstelen en nog wat andere sporten vertoond. Ons maaltje, een sampler met mozzarella-sticks, boneless chicken, nacho's en uienringen smaakt er top bij. Als hoofdgerecht heb ik twee heerlijke kippenwraps. René krijgt zijn eten, een nachoburger met frietjes, letterlijk bijna in de schoot geworpen. Het is weer een hele hap. Als alles op is zitten we dan ook weer behoorlijk nokkie.

Romantisch diner

sampler

Zo vol dat we besluiten vanavond Disney maar te laten voor wat het is. We gaan naar huis. En zo komt het dat we nog voor 19.00 uur de buit van vandaag staan uit te pakken. Laptop erbij. Verslag tikken. En dan de voetjes op tafel. Jack Reacher komt zo langs. Op de buis dan....