dag 14 - gators en bier

8. 30 uur! Echt waar! Dat zijn de cijfers die ik vanochtend op mijn telefoon zag toen ik wakker werd. Het kan dus wel. Sowieso hebben we het vanochtend enorm rustig aan gedaan. Pas om 11.00 uur liepen we de warmte van de dag in.

Vanaf vrijdag tot en met zondag is de Lake Apopka Wildlife Drive open voor verkeer. Op Merrit Island hebben we geen alligators gespot. Bij de trail langs Lake Apopka schijnen enorm veel gators te zwemmen. Bijna garantie dat we er daar een kunnen spotten. Op naar Apopka dus! Via de Turnpike. Toch wel handig die Sunpass. Op deze manier verspillen we geen tijd bij de tolpoortjes en kunnen we fijn doorcrossen.

prachtige vergezichten langs de wildlife drive

De wildlife drive is gratis toegankelijk. Dit is echt swampcountry. Via een wit zandpad rijden we dwars door een moerasgebied. Overal watervogels, hoentjes, reigers, ibissen en aningha's. Erg mooi om te zien. Het landschap is heel bijzonder. Rechts een soort stromend kanaaltje, links een uitgestrekte, zompige vlakte met lage begroeiing. Maar, eerlijk is eerlijk...daar komen we niet voor. We willen alligators zien. En daar hoeven we niet lang op te wachten...opeens zien we een schubbige kop met lange snuit en (geniepige) ogen boven het water uitpiepen. Het is rustig dus we kunnen de tijd nemen de gator goed te bekijken en zelfs even met hem (of haar...) op te rijden. De drive is 11 mijl. De maximum snelheid is 10 mijl per uur...reken dus maar uit hoelang we erover doen. En tijdens die tijd komen we meerdere keren gators tegen. In alle maten, kleintjes...maar ook flinke joekels. Alle drijven in het water. We zien er geen op de kant. Hoe snel went het om ze hier te zien! Bij de eerste paar stoppen we en maken we foto's, maar al snel is het...oh...kijk...daar is er weer een...en rijden we gewoon door. Het laatste stuk is er weinig wildlife meer te zien. De enige reden waarom we nu nog maar 10 mijl per uur rijden is omdat anders de auto uit elkaar zou vallen door de vele kuilen. Het lukt de auto heel te houden. Schoon is een ander verhaal. De achterkant zit onder wit gruis. Hopelijk spoelen de buien die er ongetwijfeld nog aankomen het meeste hiervan weg.

allerlei soorten beestjes

Over buien gesproken...in de verte zien we al weer donkere wolken waar regelmatig flitsen uitkomen. Wekiwa Springs is ook vandaag geen goed idee. Maar, we hebben een heel leuk plan B. We zijn nu redelijk in de buurt van Winter Garden. Bij de voorbereidingen hebben we ontdekt dat hier een bierbrouwerij zit, de Crooked Can. We stellen de HereWeGo app in op Plant Street, Winter Garden.

sfeervol Winter Garden

Plant Street in Winter Garden

Het is direct duidelijk als we het Historic District bereiken. Asfalt maakt plaats voor klinkers. Ouderwetse lantaarnpalen lijnen de straten. We parkeren de auto en gaan te voet het plaatsje in. In een van de eerste gebouwen waar we langs lopen zit het visitors centrum. Aan de grootte van deze Amerikaanse VVV is te zien dat Winter Garden maar een klein plaatsje is. De dame achter de balie staat ons vriendelijk en nieuwsgierig te woord. Belangrijkste informatie is dat dit een erg gezellig plaatsje is met volop restaurantjes. De hoofdstraat is inderdaad heel lieflijk, leuke shoppies, onder andere de Woof Gang Bakery, een delicatessenwinkel voor honden. Erg grappig om te zien. Verder inderdaad heel veel eettentjes. De brouwerij die wij zoeken zit helemaal aan het eind van de straat in een soort van Food Market, Plant Street Market. Binnen zitten, naast de brouwerij, allerlei eetkraampjes. Omdat we (René in ieder geval, ik ben dit keer de Bob) natuurlijk het bier hier willen proberen, willen we eerst wat eten om een ondergrondje te hebben. Bij This little Piggy nemen we een Pulled Pork Sandwich. Het bier halen we uiteraard bij de Crooked Can. Om niet te hoeven kiezen, neemt René een proeverijtje dat we zelf kunnen samen stellen uit vier bieren. Zo in de middag gaat hij niet voor de zwaarste biertjes: Tri Wishes, Cloud Chaster, Ayuh en Belgian IPA.  Ik sip van alles wat. De eerste twee smaken me prima. De laatste vind ik te bitter. René vindt ze allemaal heerlijk!

Cheers!

Plant Street Market en de Crooked Can Brewery

Spanish Moss 

Niet alleen de Plant Street Market ziet er tof uit. Ik heb zin in een koffie. Axum Coffee trekt ons wel! En terecht. Binnen ziet het er heel hip uit. Het is druk. Mensen zitten te laptoppen. Anderen spelen een spelletje schaak. Een heel fijn sfeertje. En het belangrijkste...de koffie smaakt zoals koffie hoort te smaken. Bitter en sterk.

Veel meer dan dit is er in Winter Garden niet te beleven. Via de Florida's Turnpike rijden we weer naar het zuiden. Bij de afslag van de I4 gaan we nog even oostwaarts. Bij de volgende afslag zit namelijk de Mall at Millenia en laat die nou nog op ons lijstje staan. Niet dat we van plan zijn om nog echt te shoppen, maar deze mall is zo fijn om even doorheen te wandelen, ruim, luxe, rustig. Maar ja, als je niets wilt kopen, moet je eigenlijk ook geen winkels ingaan....dus we verlaten niet geheel zonder aankopen de mall. Het enige dat we van plan waren om te kopen, doen we niet....een stuk cheesecake bij de Cheesecake Factory. Op dit moment hebben we nog geen trek...en aangezien we nog even naar de Marshalls aan de overkant gaan is het niet slim om een stuk taart mee te nemen voor thuis. Bovendien schrik ik me helemaal kleurendoof van het aantal calorieën dat een stuk taart oplevert...zelfs het "magerste" stukje is ruim boven de 1000. Per punt!  Misschien dat ik later deze trip toch nog zwicht...maar voor nu ben ik sterk.

Njom njom

Na de Marshalls koersen we toch echt huiswaarts. Even voor 20.00 uur ploffen we op de bank. Wat een topdag was dit weer!  Gators, beers...en cheesecakes (in het vooruitzicht)....