dag 3 - haaien in Florida

Vanochtend eindigde ik met "we gotta run"...en dat is wat we doen. Direct hebben we door dat we nog een "je weet dat je in Florida bent, als je..." opmerking kunnen toevoegen, nl... als je:

• hardloopt en binnen 100 meter al het zweet in je schoenen hebt staan. Man, wat is de luchtvochtigheid hier hoog! 

We lopen onze community af naar de US192. Hier loopt een voetpad langs dat we, mochten we dat willen, mijlen kunnen volgen. Voor vandaag staat er maar zo'n 3 mijl (= ongeveer 5 kilometer) op de planning. En dat blijkt wat mij betreft al meer dan genoeg. Toch heeft het wel wat hier zo te lopen. Het is zelfs oppassen geblazen om geen hagedissen onder de voet te lopen. De beestjes zitten te zonnen op het voetpad en schieten vlak voor je de bosjes in. Maar wees gerust, we hebben geen slachtoffers gemaakt. 

breakfast

Na ruim een half uur stappen we bezweet weer de koelte van de airco van het huis in. Ons ontbijt hebben we ook weer verdiend. Dat nemen we vandaag gewoon thuis. Ik bestudeer het koffieapparaat even en krijg het voor elkaar om het programma in te stellen dat ervoor zorgt dat we over een half uurtje verse koffie hebben. Dan een verfrissende douche. Als ontbijt toasten we bagels en diepvries French toast sticks. Njom! Helemaal met die vers gezette koffie. 

Plannen voor vandaag hebben we nog niet. Het enige moetje is een bezoek aan de Best Buy. Zoals al geschreven past de stekker van de laptop niet in de converter. Op Posner Park zit zo'n elektronica-zaak. En daarnaast ook nog o.a. een Ross, een Books a Million, een Target en een Dick's Sports. Voor ons genoeg reden die I4 westwaarts te nemen. 

Helaas krijgen we bij Best Buy nul op het rekest. Ze verkopen geen kabel en ook geen converter. We zouden kunnen proberen deze bij Amazon te bestellen. René heeft echter een makkelijker plan. We kopen een tang waarmee hij onze converter te lijf kan gaan om de pennetjes eruit te pulken. Die tang vinden we direct bij de Target. 

Books a Million is een winkel waar we uren door kunnen brengen! Heerlijk zoveel boeken! En niet alleen boeken, ook allerlei leesgerelateerde spulletjes. Vooral de kasten met Alice in Wonderland en de Potter spulletjes zijn moeilijk achter te laten zonder van alles te kopen. Ik vrees dat er ook wat vinyl Funko poppetjes in de koffer mee naar huis zullen reizen. 

Canadees voer

Als we zijn uitgeshopt is het na het middaguur. Lunchtijd! Maar waar? Omdat gisteravond Disney Springs niet is doorgegaan koersen we daar nu op af. De auto parkeren we in de Lime garage. Ook al is het al redelijk druk, er is nog een flink aantal plekken leeg. Het (voor ons) nieuwe deel van het voormalige Downtown Disney is heel sfeervol! Allerlei, niet alleen Disney-gerelateerde winkels in mooie panden. Op het Disney Foodblog hebben we gezien dat voor een snelle lunch-hap the Daily Poutine heel geschikt is. Hier verkopen ze een Canadees gerecht van friet, een dikke jus en kaas in een bakje. We delen een portie om het uit te proberen. En dat is meer dan genoeg. Het smaakt okay, maar een aanrader...mwah. 

Op ons gemak lopen we rond. Het is warm...zeg maar heet. De koelte van de winkels is een welkome afwisseling. Wat blijft dit toch een leuke plek! Ook het nieuwe deel is prachtig. Als we bij het AMC theater belanden, besluiten we de voorstelling van 5 uur van The meg te gaan kijken. Voor mij een heel ding omdat ik echt een haaienfobie heb. Echt, zelfs in een zwembad hoor ik soms het.... tada ....tada...en zie zomaar opeens een vin boven water verschijnen. 

Voor we naar de haaien gaan hebben we nog even tijd om het dakterras van het Coca Cola gebouw te bezoeken. Uiteraard moet hier een colaatje worden gedronken. Ook willen we nog wat eten voor de film begint. Keuze genoeg hier. Voor ons blijft Earl of Sandwich toch wel favoriet. Lekker en makkelijk.

Coca Cola Light Break

Ruimschoots op tijd nemen we plek in zaal 1 van het AMC theatre...wow, wat een zaal! Superdeluxe stoelen waarin je bijna kunt liggen, een enorm scherm en een geluid dat doortrilt in de stoelen. Dat gaat nog wat worden met die film...ik vrees met grote vreze... Het is al smullen geblazen van de voorstukjes. Er komt weer een aantal films aan die we echt willen zien! Maar eerst even deze film zien te overleven. Zonder al te veel te spoilen...ik ga niet zwemmen in de Golf van Mexico. Het is een echte spektakelfilm. Hij zal geen Oscars opleveren, want de acteerprestaties waren niet bepaald super (ik mis Roy Schneider...), maar de meg zorgde voor behoorlijk wat schrikmomentjes. 

En toen was het tijd voor operatie laptop. Het feit dat jullie dit kunnen lezen bewijst dat René in de missie is geslaagd. De stekker is gemold. De laptop kan weer opgeladen worden. Dus...we blijven lekker bloggen. 

Voor morgen staat onze eerste dag Universal op het programma. Wel nog even de weermeneer in de gaten houden. 

En oh ja...ik weet nog een toevoeging aan het "je weet dat je in Florida bent als" lijstje....waarom zitten er toch van die enorme kieren in de openbare toiletdeuren? 

Marketplace